U Caratéllu      Me credèivu grassu e béllu ma èu sulu in caratéllu me pigiàvu u su d’agùstu e pensàvu d’ése in fűstu.    Poi i me cumìnsan a bagnà perchè me dèvu preparà a pigià e üve giànche e fàghe u vin cu me manche.    In grűppu de alègri fanti sciàcan üva tütti quanti i me ìncian a pansa de vin: aspeitèmu tante matìn.    Passiàn tante setimane pe’ incì tré damixane.    Ubriacàse de vin giancu u l’é in piaxéi che me manche.   Fontona, agosto 2026